Bronnen waaruit wij onze inspiratie halen zijn:

De Keltische traditie

Het Keltische christendom uit de vroege Middeleeuwen spreekt nog steeds tot de verbeelding. De oude bronnen van Ierland, Schotland en Wales bevatten een schat aan inspiratie. De Kelten leefden in stamverband in Ierland, Schotland en Wales in diepe verbondenheid met de ruige natuur. Het waren spirituele mensen die zich sterk bewust waren van de levenskracht die de natuur doortrekt en die in de Keltische christelijke spiritualiteit werd ervaren als de Geest, de Adem van God, die de schepping doorwaait en leven geeft.

De kloostertraditie

Samen bidden is vanaf de eerste christelijke gemeentes een goede en vast gewoonte. In de kloosters wordt wereldwijd meerdere malen per dag gebeden. Een mooie en troostende gedachte: door het tijdsverschil in de wereld kun je er zeker van zijn dat er altijd, 24/7, ergens in de wereld wordt gebeden. Ook de Psalmen spelen in de kloosters een belangrijke rol.

De mystici

Mystici zijn mensen die proberen door te dringen in de diepere werkelijkheid die de grondslag is van het bestaan. Zij bereiken die staat in stappen, en overstijgen daarin de aardse, dagelijkse waarnemingen, de lichamelijke behoeften en verslavingen, de rationele en emotionele waarneming. Het is eigenlijk een proces van loslaten, onthechting. Uiteindelijk gaat het hen om de ervaring van eenwording met God.

Voorbeelden zijn Theresia van Lisieux, Hildegard van Bingen, Franciscus van Assisi.

De woestijnvaders 

De woestijnvaders waren kluizenaars die vanaf de 3e eeuw leefden in de woestijn van Egypte. Zij worden wel beschouwd als de eerste christelijke monniken. Ze verlieten de antieke steden om in de woestijn de eenzaamheid op te zoeken en aan de christenvervolgingen te ontkomen. Zo vormden zich gemeenschappen van christelijke vluchtelingen aan de randen van de bewoonde wereld. Hieruit ontwikkelde zich op den duur het gemeenschappelijke kloosterleven.

De kerkvaders

Een kerkvader (Kerklatijn: pater ecclesiae), is de gebruikelijke aanduiding voor de schrijvers en leraren (meestal bisschoppen) van de vroeg-christelijke Kerk, van wie de theologische werken bewaard zijn gebleven. De kerkvaders bepleiten de christelijke levensvisie met traktaten, geschreven in het koine-Grieks of het Latijn, die handelen over theologische en filosofische vraagstukken. Veel kerkvaders legden de nadruk op ascese en geloofsijver.

Eén van de bekendste kerkvaders is Augustinus van Hippo.

De Bijbelse wijsheidsliteratuur

Wijsheid heeft met praktische levenswijsheid te maken en niet met intellectuele kennis. Het speelt zich af binnen een gemeenschap, komt voort uit inzicht en zet aan tot een goede ethische respons. Begrip houdt ons op het rechte pad.

De Bijbelse wijsheid is georiënteerd op Gods geboden. Het is een door Gods Woord gescherpt inzicht in levensvragen. Het is weten hoe je in de chaotische wirwar van dit bestaan je weg moet vinden. Het gaat om vaste grond onder de voeten in het door drijfzand gekenmerkte bestaan. Wijs zijn is: door God geleerd zijn.